اول:

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست              برخیز و بجام باده کن عزم درست

کین سبزه که امروز تماشا گه توست            فردا همه از خاک تو بر خواهد رست

---

دوم: بدون شرح

 

عکس از مرحوم کاوه گلستان

از شادی بسیاری شاد و از غمشان ناراحت می شوم. اما کمتر کسی از غمهایش با من می گوید.

دلیلش شاید این باشدکه احساس می کنند من حرفهایشان را نمی فهمم و یا مرا آنقدر کوچک می بینند که فکر می کنند حتی طاقت شنیدن غمشان را  هم ندارم و یا ...

بهر حال این عدم توانایی من در نشان دادن خود و کسب اعتماد دیگران است و بنظرم باید فکری کرد...

---

تنها مزیت کر و لال بودن شاید آن است که مجبور نیستی یک قبض پنجاه هزار تومانی موبایل پرداخت کنی.

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم                            به طاقتی که ندارم کدام بار کشم

نه قوتی که توانم کناره جستن از او                        نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم

نه دست صبر که در آستین عقل برم                      نه پای عقل که در دامن قرار کشم

چو می​توان به صبوری کشید جور عدو                   چرا صبور نباشم که جور یار کشم