تبليغاتX
ققنوس - یک شعر قدیمی از خودم
مرا مي‌بايد که در اين خم راه
در انتظاری تاب‌سوز
سايه‌گاهی به چوب و سنگ برآرم.
صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ

نوشته های پيشين
اردیبهشت 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
فروردین 1384
اسفند 1383
بهمن 1383
پيوندها
دلشدگان
تمیشه
کودکانه ها
همشهری کاوه
اینجا که منم
دختر همسایه
ستاره
يك ليوان چاي داغ
گاه نامه
من در Wordpress

  RSS  

یک شعر قدیمی از خودم
به فریادم اگر نمی رسی
به ناله هایم برس
که دستهای ملتهبم
دارد غرق می شود
                           -مثل باران-
در گرداب خود ساخته ام
فریاد رسی نیست 
که فریادی نیست
به ناله هایم برس.

                                                       اردیبهشت ۷۹                                                              

+ نوشته شده در سه شنبه 6 اردیبهشت1384ساعت 23:32 توسط من |