نمی توانم یک پیوند قوی بین ساده اندیشی و مثبت اندیشی پیدا کنم ولی امشب همانگونه که مثبت میدیدم ، احساس می کردم که به خیلی از چیزها نیز نگاه سطحی دارم و این مرا آزار می داد.آیا براستی باید همه چیز را عمیق دید و درباره اش فلسفه نوشت؟و یا اگر همه چیز دنیا را به گونه ای ساده ببینیم انسان احمقی نیستیم؟

ولی خوشحالم. چون امشب خودم بودم.برای بقیه کم بودم ولی برای خودم خیلی.